محلی برای برپایی چادر و اسکان موقت همسفران در طبیعت که همه‌ی همسفران، زیر نظر سرپرست برنامه در برپایی آن مشارکت می‌کنند. سرپرست تور در انتخاب محل، مواردی نظیر: شرایط فصلی و جوی، سیل گیر نبودن، ریزشی نبودن، شیب دار نبودن، مسیر جهت باد و مسیر عبور حیوانات و غیره را در نظر می‌گیرد.

امکانات کمپ :

چادر های دوپوش (  ۲  نفره یا بیشتر  )

زیرانداز برای محل نشستن گروهی  و برای زیر چادرها.

در حد امکان، موجود بودن آب در نزدیکی کمپ برای شست‌وشو.

آنچه در مورد یک کمپ باید بدانید:

داشتن کیسه‌خواب مناسب و زیر انداز مخصوص آن.

آمادگی ذهنی و توان جسمانی برای روبرو شدن با تغیرات احتمالی هوا نظیر بارندگی، طوفان، سرما، گرما وغیره.

پذیرش استفاده از طبیعت برای رفع قضای حاجت.

در بسیاری از کمپ‌ها آنتن موبایل وجود ندارد.

علی رغم این که هیچگاه سرپرست یا راهنمای برنامه کمپ را تنها رها نمی‌کنند، حفظ وسایل شخصی هر فرد به عهده خودش می‌باشد.

 

 

 

 

 

 

کمپ گلستان                                                                     کمپ ماسوله                                              کمپ ماسال                                                        کمپ دریاچه سوها

در برخی مناطق گردشگر پذیر که از نظر اقامتگاه هایی نظیر هتل و مسافرخانه دچار محدودیت هستند، بعضی از افراد مهمان نواز و با ذوق وعلاقه‌مند اقدام به میزبانی منزل مسکونی خود برای تورهای گردشگری و مسافران نموده اند، این منازل که در روزهای عادی سال محل سکونت افراد محلی هستند، در ایام تعطیل و روزهای پیک برگزاری تور میزبان گردشگران می باشند، معمولا خانه های محلی در روستاهای دورافتاده و دارای دسترسی دشوار و روستاهای مقاصد گردشگری به تعداد بیشتر فعالیت دارند.
سفرپیشه در راستای حمایت از جامعه محلی و رونق اقتصاد جامعه محلی در برخی از تورهای خود از پتانسیل های خانه های محلی بهره گرفته تا علاوه بر همکاری نزدیک با جامعه محلی، گردشگران را با رنگ و بوی بوم گردی در سفر بیشتر آشنا کند.

در این راستا برخی از خانه های محلی ذکر میگردد :

خانه محلی روستایی ( کویری یا جنگلی )

کلبه جنگلی عشایر ( خانه های اسکان فصلی )

سیاه چادرهای عشایر ( اقامتگاه های قابل حمل )

آلاچیق های عشایر ترکمن

و …

امکانات خانه محلی :

خانه های محلی در نقاط مختلف از امکانات مختلفی برخوردار هستند، ممکن است در برخی نقاط دارای سرویس بهداشتی و حمام مجهز و به تعداد کافی باشند و ممکن است در برخی مناطق فاقد حمام و فاقد سرویس بهداشتی مجهز و ایده آل باشند، با این وجود امکانات کلی چنین اقامتگاه هایی از این قبیل است:

سرویس بهداشتی و حمام ( بستگی به منطقه دارد )

آب شرب و شست و شو ( بسته به منطقه متفاوت است )

تجهیزات پخت و پز ( با توجه به مسکونی بودن خانه محلی )

تجهیزات و محل استراحت مناسب ( به نسبت محل متفاوت است )

 

آنچه در مورد یک خانه محلی باید بدانید:

خانه محلی ممکن است دارای محدودیتهایی از قبیل سرویس، آب، جای خواب و استراحت، سرما و گرما، تجهیزات پخت و پز و غیره باشد.

از آنجایی که خانه های محلی در روستاها و مناطق بکر و دورافتاده می باشند، لازم است شرایط فرهنگی و بومی این مناطق به خوبی درک گردیده و گردشگران در این خصوص بیشترین توجه را نمایند.

برخی از این خانه های محلی دارای پوشش مناسب آنتن نیستند.

اقامت بصورت گروهی و بصورت کف خواب صورت میگیرد و اتاق اختصاصی وجود ندارد.

با توجه به محدودیت تجهیزات خواب، داشتن کیسه خواب، پتوی مسافرتی و ملحفه برای همسفران توصیه میگردد.

در این منازل در استفاده از منابع مانند آب شرب و شستشو و غیره مراعات لازم را میکنیم.

 

اقامتگاه بوم گردی جای است که انتقال حس ایرانی زیستن و تجربه زندگی ایرانی با اقلیم‌های مختلف با تکیه بر مهمان نوازی و مهر ورزی ایرانی “گردشگر” را به سمت خود می‌کشاند. از جمله اهداف تاسیس اقامتگاه های بوم گردی میتوان به توسعه پایدار گردشگری، احیای ارزشهای سنتی و بومی، کمک به اقتصاد جامعه محلی و حفظ محیط زیست اشاره کرد.

اغلب این اقامتگاه ها خانه های قدیمی میباشند که احیا و بازسازی شده اند. در این نوع اقامتگاه ها تلاش بر آن است تا گردشگر با آداب و رسوم، روش سنتی زندگی مردم بومی، و غذاهای محلی آشنا شوند.

طراحی داخلی و خارجی اقامتگاه های بوم گردی نیز باید با رویکرد بهره برداری از تجهیزات سنتی و بومی صورت گرفته تا علاوه بر آنکه رفاه گردشگر را تامین کند؛ فرصتی را جهت آشنایی گردشگر با فرهنگ و سنتهای مردم منطقه فراهم کند.

امکانات اقامتگاه بوم گردی:

 معمولا در دکوراسیون این قبیل خانه‌ها از ادوات و وسایل زندگی قدیمی و اصیل مردمان همان منطقه استفاده می‌شود.

اغلب این اقامتگاه ها مجهز به برق و آب گرم برای شستشو و استحمام میباشند.

محل استراحت در این اقامتگاه ها عموما اتاق های گروهی ( بین ۴ تا ۸ نفر ) بوده و بجای تخت از رختخواب استفاده میگردد.

 وسیله گرمایشی آنها بخاری هیزمی یا نفتی ویا چراغ والور بوده و برخی از آنها نیز دارای شوفاژ می‌باشند.

 معمولا علاوه برحداقل یک سرویس بهداشتی ایرانی،دارای یک سرویس بهداشتی فرنگی نیز هستند.

  اغلب این خانه‌ها دارای حداقل یک حمام با آب گرم هستند.

 عموماً دارای آشپزخانه‌ای با امکانات پخت و پز و گرم کردن آب وغذا بوده، همچنین ظرف و ظروف کافی برای پذیرایی از تعداد زیادی مهمان را دارا می باشند.

آنچه در خصوص اقامتگاه های بوم گردی باید بدانیم:

توصیه میشود برای خواب شب، گردشگران دو عدد ملحفه همراه داشته باشند.

سکونت در این اقامتگاه ها بصورت گروهی بوده و اتاق مجزا و اختصاصی به گردشگران تعلق نمیگیرد ( در صورت درخواست گردشگر و پرداخت هزینه جداگانه امکان پذیر است )

ممکن است اقامتگاه تحت پوشش آنتن و دیتای اینترنت نباشد.

اقامتگاه بوم گردی مانند هتل یا منزل شخصی نبوده و گردشگران باید با محدودیتهای آن کنارآمده و در استفاده از منابع ( آب و غیره ) دقت نظر داشته باشند.

این نوع اقامتگاه ها درجه بندی، امکانات، کیفیت و تعریف کلاسیک خودشان را دارند که از طرف سازمان گردشگری و جامعه هتل داران رتبه بندی میشوند. مدیران این اماکن وظیفه دارند لوح و رتبه خود را در معرض دید مسافرین قرار دهند. سفرپیشه با توجه به اهداف هر تور که میخواهد اجرا کند و بظاعت منطقه مورد نظر و البته قیمت تور، یکی از موارد فوق را با شناخت قبلی که از آنها دارد انتخاب کرده و مورد استفاده قرار می دهد. سفرپیشه در قبال افت کیفیت احتمالی برخی از این اماکن، نسبت به ستاره و درجه شان نمیتواند مسئولیتی به عهده بگیرد، تنها میتواند اگر جایگزین مناسبی برایش پیدا شد در تور های بعدی از آن استفاده نکند.